|
DiagnostikoaGizarteak ekosistema askoren eta euren bioaniztasunaren konplexutasunak dira, etengabeko garapenean dauden prozesu ebolutibo askoren emaitza. Bioaniztasuna, izateko modu desberduneran era bizidunen antolaketa mailaren garapenean islatzen da, non gizarteen garapenaren berezitasunak ere kontuan hartu behar diren. Hala, bioaniztasuna babestu egin behar den kulturaren balore bera gisa hartzera eramaten gaitu. Euskal Herriko bioaniztasunak dituen mehatxu garrantzitsuenetarikoen artean honakoak ditugu: baso-soiltzea, ibaien drainatze eta kanalaratzeak, maila aldakorrak dituzten azpiegituren obra publikoak, ustiaketa agrokimikoen zabalkuntza, hazkunde azkarreko monokultiboen landaketa industrialak, etab. Mehatxu horiek guztiak landareen txirotzea dakar, bai eta Lurraren ziklo ekologikoekiko armoniatsu diren baliabide naturalen kudeaketaren gaineko ezjkaintasuna ere. Bioaniztasunaren kontzeptuaren irakurketa zabalak, bere baitan ez ditu ingurumen elementuak soilik hartzen, elementu kulturalak hartzen baititu, hizkuntzari, lan kolektiboaren usadioari ( auzolan eta vereda ), jabego amankomunen moldeei, baliabideenganako subiranotasunari dagokienak, zeintzuk hurrengo belaunaldiek ingurumenaz gozatzeko duten eskubidea, hots, ekosistema anitzen aberastasuna, eta gu geuk ezagutu ditugun paisaiak eta espezieak gozatzeko eskubidea, gizartea eta ingurumenarekiko begirunea lortu nahi duen garapen ereduari buruzko eztabaida eta aldarrikapenetan barneratzea erdietsi da. Gizarte ekimenak, arloz arloko ikuspegiak gaindituz, eraberritze tasa naturala ahalbidetzeko zuzenduta daude, baita lurraldeko habitat desberdinen mantenimendua eta berreskurapena modu eraginkorragoan aktibatzeko ere.Hartu beharreko neurriak1. Bioaniztasuna babestearen garrantzia zabaldu, garapen eredu alternatibo baten alde borrokatzen duen nortasun kulturala kolektiboaren bermea izanik eta nekazaritzako eta tokiko zuhaitzen barietateen jarraikako galera gelditzeko modua ere delarik.4. Euskal Herri osoan Hizkuntza Normalkuntzarako plangintza bat garatu, euskararen egonkortasuna, eboluzioa eta garapenaren oinarriak jarriko dituena, egun mehatxatuta dagoen bioaniztasunaren zutabe gisa.
|
|
